Αγροδιατροφή
Ως Αγροδιατροφή ορίζεται ολόκληρη η αλυσίδα τροφίμων από το χωράφι μέχρι το ράφι του καταστήματος, συμπεριλαμβανομένων διαδικασιών όπως η παραγωγή, η μεταποίηση και η διανομή.
Σήμερα, αν πληκτρολογήσετε “ΑΓΡΟΔΙΑΤΡΟΦΗ” σε μια μηχανή αναζήτησης στον υπολογιστή, θα βρείτε δεκάδες χιλιάδες αποτελέσματα. Αυτό σημαίνει ότι πρόκειται για μια γνωστή και ευρέως καθιερωμένη λέξη: από το 2011, η μελέτη της McKinsey & Co. με τίτλο “Η Ελλάδα δέκα χρόνια μπροστά” κατατάσσει την αγροδιατροφή ως έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες ανάπτυξης για την Ελλάδα. Σήμερα η αγροδιατροφή, μαζί με τον πολιτισμό, τον τουρισμό και τις επαγγελματικές υπηρεσίες, αποτελεί ένα σαφές στοιχείο για την τοπική και περιφερειακή ανάπτυξη, με πολλές δυνατότητες και στοιχεία ανάπτυξης.
Την ίδια στιγμή, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται η ανάπτυξη μιας καταναλωτικής συμπεριφοράς που ενθαρρύνει την επιστροφή στα παραδοσιακά και αγνά τοπικά προϊόντα, με τη μεσολάβηση των εκπαιδευτικών προτύπων, των εγκαταστάσεων υγειονομικής περίθαλψης, της ανάγκης “σύνδεσης” και “ταύτισης” με το σπίτι και τη “Μητέρα Γη”, της περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης και της ανάγκης για “διαχωρισμένη κατανάλωση” – κυρίως από τις ανώτερες οικονομικές τάξεις. Αυτή η μετακαταναλωτική συμπεριφορά “σπρώχνει” όλο και περισσότερο την ανάγκη παραγωγής ανώτερων προϊόντων με προστιθέμενη αξία. Πρόκειται είτε για πραγματική ποιότητα (πρώτες ύλες), είτε για πιστοποιημένη ποιότητα (ενώσεις, σήματα, ISO, HACCP κ.λπ.), είτε για συμβολική ποιότητα (ιδιαιτερότητα, τρόπος ζωής, παράδοση, ταυτότητα κ.λπ.).
Απαραίτητες πρωτοβουλίες
Η “ανήσυχη κατανάλωση”, η πλούσια επιστημονική έρευνα και οι μελέτες αγοράς έχουν καταστήσει τα γεωργικά προϊόντα πολύ σημαντικό μέρος της οικονομικής, πολιτιστικής και κοινωνικής μας ζωής. Έτσι, θα πρέπει να είμαστε σε θέση να σχεδιάσουμε το μέλλον μας πιο αποτελεσματικά κατανοώντας καλύτερα το παρόν. Για να επιτευχθεί αυτό απαιτούνται οι απαραίτητες και κατάλληλες πρωτοβουλίες. Οι πρωτοβουλίες αυτές περιλαμβάνουν:
- Τεκμηρίωση, έρευνα και διερεύνηση παραδοσιακών τροφίμων και συνταγών, της ιστορικής τους σημασίας και της εναρμόνισής τους με τη νομοθεσία και τις απαιτήσεις των καταναλωτών.
- Πιστοποίηση και ειδικές βεβαιώσεις (ΠΟΠ, ΠΓΕ, ΠΓΕ, ΠΓΕ, ΠΓΕ) για την αύξηση της εμπιστοσύνης και της προτίμησης των καταναλωτών.
- Αποκεντροποίηση της γνώσης, κατά την οποία επιστήμονες και παραγωγοί συνεργάζονται για την επίτευξη καλύτερων, περισσότερων και ποιοτικότερων τροφίμων μαθαίνοντας τις ιδιαιτερότητες της περιοχής τους και του “καλαθιού των προϊόντων”.
- Συμπράξεις – Συνενέργειες – εμπλοκή των ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε διαδημοτικό και περιφερειακό επίπεδο για καλύτερη οργάνωση, ιεράρχηση και τεκμηρίωση.
- Υποστήριξη των απομονωμένων περιοχών, προώθηση των παραγωγών και αύξηση του οικονομικού αντίκτυπου, ώστε να εξασφαλιστεί η επιβίωση των χωριών και των κοινοτήτων.
